włoskiPrzymiotnik - Aggettivo
Dodano: 2014-11-11 22:46:29

W języku włoskim przymiotniki odmieniają się przez:

  • liczbę (pojedyncza lub mnoga),
  • rodzaj (męski lub żeński).

Liczbę i rodzaj przymiotnika należy uzgodnić z rzeczownikiem. Ponadto przymiotnik ulega stopniowaniu.

Istnieją dwa rodzaje przymiotników:

 

Liczba pojedyncza

Liczba mnoga

Rodzaj męski

- o

- i

Rodzaj żeński

- a

- e

 

 

Liczba pojedyncza

Liczba mnoga

Rodzaj męski / żeński

- e

- i

 

Przykłady:

il libro nuovo –i libri nuovi

la casa nuova – le case nuove

il ragazzo intelligente – i ragazzi intelligenti

la ragazza intelligente – le ragazze intelligenti

 

Stopniowanie przymiotników:

Tak jak w języku polskim, w języku włoskim istnieje stopień równy, czyli po prostu sam przymiotnik.

Jeśli chodzi natomiast o stopień wyższy - comparativo, możemy wyróżnić jego trzy rodzaje:

  • Comparativo di ugualianza - wyrażanie równości pomiędzy dwoma przymiotnikami (tak...jak). Mamy do wyboru dwie konstrukcje: tanto…quanto, così… come,np. Mario è così (tanto) intelligente come (quanto) Franco. Obie konstrukcje mają takie samo znaczenie.
  • Comparativo di maggioranza - wyrażanie wyższości przy użyciu formy più... di (che), np. Mario è più intelligente di Franco.
  • Comparativo di minoranza - wyrażanie niższości przy użyciu formy meno... di (che), np. Mario è meno intelligente di Franco.

Używamy di kiedy :

  • jest jeden przymiotnik/czasownik dla dwóch różnych rzeczowników, Marco viaggia più di Franco.
  •  jest jeden przymiotnik/czasownik dla dwóch różnych przyimków, np. Marco ha più lavoro di me.
  • jest jeden przymiotnik/czasownik dla rzeczownika i zaimka, np. Mia sorella è più bella della tua.
  • drugim terminem użytym w porównaniu jest przysłówek, np. Marco studia più di prima.

Używamy che kiedy:

  • mamy dwa przymiotniki dla jednego rzeczownika, np. Marco è più intelligente che divertente.
  • mamy jeden przymiotnik dla dwóch czasowników w bezokoliczniku, np. Viaggiare è più interessante che lavorare.
  • porównanie następuje pomiędzy dwoma rzeczownikami z przyimkami, np. A Roma ci sono più turisti che a Palermo.

 

Jeśli chodzi o stopień najwyższy w języku włoskim występuje tzw. Superlativo Relativo – Stopień najwyższy względny i Superlativo Assoluto – Stopień najwyższy bezwzględny.

Superlativo Relativo tworzymy poprzez dodanie do Comparativo di maggioranza o minoranza rodzajnika, np. il più intelligente, il meno furbo. Superlativo Relativo używane jest do porównywania jakiejś rzeczy, czynności, itp. względem czegoś innego, np. Marco è il più intellignte di tutta la classe.

Superlativo Assoluto tworzymy poprzez dodaniu do przymiotnika (po uprzednim odcięciu od niego ostatniej litery) końcówki issimo/a/i/e (należy pamiętać, że Superlativo Assoluto to nadal przymiotnik i należy go uzgodnić co do rodzaju i liczby z rzeczownikiem), np. bellissmo/a/i/e – bardzo ładny/a/i/e. Superlativo Assoluto nie służy do porównywania jakiejś rzeczy, czynności, itp. względem czegoś innego, np. Marco è intelligentissimo.

Istnieją oczywiście przymiotniki, które stopniują się w sposób nieregularny:

buono                          migliore                      il migliore                   ottimo

cattivo                         peggiore                     il peggiore                  pessimo

grande                        maggiore                    il maggiore                 massimo

piccolo                         minore                        il minore                    minimo

 

Wszystkie artykuły