Czas teraźniejszy tworzymy odcinając od bezokoliczników końcówki – are, -ere, -ire i dodając w ich miejsce odpowiednie końcówki czasu teraźniejszego.

Trzecią koniugację w czasie teraźniejszym należy podzielić na dwa typy IIIa i IIIb (nie ma niestety reguł, który czasownik przynależy do koniugacji IIIa, a który do IIIb).

 

amare

scrivere

aprire

finire

io

amo

scrivo

apro

finisco

tu

ami

scrivi

apri

finisci

lui/lei/Lei

ama

scrive

apre

finisce

noi

amiamo

scriviamo

apriamo

finiamo

voi

amate

scrivete

aprite

finite

loro

amano

scrivono

aprono

finiscono

 

W odmianie niektórych czasowników należy dodać h przed i/e, aby zachować w wymowie k lub g, np. pagare – tu paghi, noi paghiamo.

W języku włoskim w czasie teraźniejszym występuje sporo czasowników nieregularnych, np.

 

essere (być)

avere (mieć)

io

sono

ho

tu

sei

hai

lui/lei/Lei

è

ha

noi

siamo

abbiamo

voi

siete

avete

loro

sono

hanno

 

Spis takich czasowników i ich odmianę bez problemu można znaleźć w Internecie.

Czasowniki zwrotne:

Czasownik zwrotny w języku włoskim to taki, który w bezokoliczniku ma końcówkę si, np. svegliarsi, lavarsi, ecc.

Odmiana takich czasowników polega na dodaniu przed odmianą czasownika odpowiedniego zaimka zwrotnego, np.

io                     mi sveglio

tu                     ti svegli

lui/lei/Lei        si svegla

noi                   ci svegliamo

voi                   vi svegliate

loro                  si svegliano

Jak widać nic w odmianie czasownika się nie zmienia, końcówka arsi, wskazuje I koniugację i według tej koniugacji czasownik zostaje odmieniony.

Wszystkie artykuły