włoskiTryb łączący - Congiuntivo
Dodano: 2014-11-27 22:08:00

Tryb łączący nie występuje w języku polskim. W języku włoskim używamy go przede wszystkim kiedy mówimy o naszych pragnieniach, życzeniach  przypuszczeniach, myślach, odczuciach. W języku włoskim istnieją 4 typy congiuntivo.

Tryb łączący teraźniejszy – Congiuntivo Presente

Odmiana Congiuntivo Presente, tak jak w przypadku odmiany czasu teraźniejszego, polega na dodaniu odpowiedniej końcówki do bezokolicznika po odcięciu –are, -ere lub –ire. Oto odmiana czasowników regularnych:

 

parlare

leggere

aprire

finire

io

parli

legga

apra

finisca

tu

parli

legga

apra

finisca

lui/lei/Lei

parli

legga

apra

finisca

noi

parliamo

leggiamo

apriamo

finiamo

voi

parliate

leggiate

apriate

finiate

loro

parlino

leggano

aprano

finiscano

 

Czasowniki, które w czasie teraźniejszym są nieregularne, są nieregularne również w trybie Congiuntivo Presente,  oto niektóre z nich:

essere             sia, sia, sia, siamo, siate, siano

avere              abbia, abbia, abbia, abbiamo, abbiate, abbiano

fare                 faccia, faccia, faccia, facciamo, facciate, facciano

andare                        vada, vada, vada, andiamo, andiate, vadano

 

Trybu Congiuntivo Presente używamy:

  • po czasownikach i zwrotach wyrażających opinie, przekonania, np. Penso che Luca abbia ragione.
  • po czasownikach i zwrotach wyrażających uczucia, emocje, lęki, nadzieje np. Temo che tu non superi l’esame.
  • po czasownikach i zwrotach wyrażających pragnienie, np. Voglio che mio figlio finisca l’università.
  • po czasownikach i zwrotach wyrażających wątpliwości, niepewność, np. Non sono sicuro che voi arriviate in tempo all’aeroporto.
  • po czasownikach bezosobowych – basta, bisogna, mi sembra/pare, ecc., np. Basta che io esca di casa un po’ prima.
  • po wyrażeniach złożonych z czasownika è +przymiotnik – è possibile, è importante, è necessario, ecc. np. È possibile che loro vengano più tardi.
  • po niektórych spójnikach: affinché, perché, purché, benché, nonostante, sebbene, a meno che, a condizione che, a patto che, nel caso che, prima che, comunque, dovunque, np. Nonostante sia stanco, è uscito di casa la sera.
  • po czasownikach w trybie Condizionale Semplice niewyrażających chęci, pragnienia, np. Direi che lei sia felice.

Jeśli zdanie główne i zdania podrzędne mają taki sam podmiot, wtedy zastępujemy zdanie z konstrukcją Congiuntivo (Presente, Passato, Imperfetto, Trapassato) tak zwaną konstrukcją bezokolicznikową, np. Penso di essere felice.

 

Tryb łączący przeszły – Congiuntivo Passato

Jest to tryb złożony, który tak jak czas Passato Prossimo składa się z czasownika pomocniczego avere lub essere i imiesłowu czasu przeszłego. Obowiązują takie same zasady jak przy tworzeniu Passato Prossimo, czasownik pomocniczy musimy jednak odmienić w Congiuntivo Presente.

 

andare

scrivere

finire

io

sia andato/a

abbia scritto

abbia finito

tu

sia andato/a

abbia scritto

abbia finito

lui/lei/Lei

sia andato/a

abbia scritto

abbia finito

noi

siamo andati/e

abbiamo scritto

abbiamo finito

voi

siate andati/e

abbiate scritto

abbiate finito

loro

siano andati/e

abbiano scritto

abbiano finito

 

Trybu Congiuntivo Passato używamy po tych samych wyrażeniach i czasownikach co Congiuntivo Presente, różnica polega na tym, że używamy go wtedy kiedy chcemy opowiedzieć o naszych przeszłych wrażeniach, doświadczeniach, np. Credo che Maria sia già partita.

 

Tryb łączący Congiuntivo Imperfetto

Odmiana Congiuntivo Imperfetto, tak jak w przypadku odmiany czasu teraźniejszego, polega na dodaniu odpowiedniej końcówki do bezokolicznika po odcięciu –are, -ere lub –ire. Oto odmiana czasowników regularnych:

 

andare

avere

finire

io

andassi

avessi

finissi

tu

andassi

avessi

finissi

lui/lei/Lei

andasse

avesse

finisse

noi

andassimo

avessimo

finissimo

voi

andaste

aveste

finiste

loro

andassero

avessero

finissero

 

Congiuntivo Imperfetto posiada również czasowniki nieregularne, ale tak jak w przypadku Imperfetto jest ich niewiele. Oto niektóre z nich:

essere             fossi, fossi, fosse, fossimo, foste, fossero

bere                bevessi, bevessi, bevesse, bevessimo, beveste, bevessero

fare                 facessi, facessi, facesse, facessimo, faceste, facessero

dire                 dicessi, dicessi, dicesse, dicessimo, diceste, dicessero

 

Trybu Congiuntivo Imperfetto używamy:

  • po takich samych czasownikach i zwrotach jak w przypadku Congiuntivo Presente i Passato, musimy jednak pamiętać, że jeżeli w zdaniu nadrzędnym wprowadzającym Congiuntivo występuje czasownik, musi on być odmieniony w czasie przeszłym, np. Non ero sicuro che lui avesse ragione.
  • po czasownikach w trybie Condizionale Semplice wyrażających chęć, pragnienie, np. Vorrei che tu venissi con me.
  • w II okresie warunkowym, np. Se avessi più soldi, viaggerei tutto l’anno.

 

Tryb łączący Congiuntivo Trapassato

 Jest to tryb złożony, który tak jak czas Passato Prossimo składa się z czasownika pomocniczego avere lub essere i imiesłowu czasu przeszłego. Obowiązują takie same zasady jak przy tworzeniu Passato Prossimo, czasownik pomocniczy musimy jednak odmienić w Congiuntivo Imperfetto.

 

andare

scrivere

finire

io

fossi andato/a

avessi scritto

avessi finito

tu

fossi andato/a

avessi scritto

avessi finito

lui/lei/Lei

fosse andato/a

avesse scritto

avesse finito

noi

fossimo andati/e

avessimo scritto

avessimo finito

voi

foste andati/e

aveste scritto

aveste finito

loro

fossero andati/e

avessero scritto

avessero finito

 

Trybu Congiuntivo Trapassato używamy:

  • po tych samych wyrażeniach i czasownikach co Congiuntivo Imperfetto. Zdanie nadrzędne wyraża czynność w przeszłości, natomiast zdanie podrzędne (to, w którym ma pojawić się Congiuntivo Trapassato) wyraża czynność dziejącą się wcześniej niż ta ze zdania nadrzędnego, np. Credevo che Maria fosse già partita.
  • w III okresie warunkowym, np. Se Marco avesse finito l’università, non sarebbe stato costretto a trasferirsi all’estero per trovare un lavoro.

 

Wszystkie artykuły